<![CDATA[Nasz Swiat - Witamy na Forum Graficznym

<![CDATA[Nasz Swiat - Witamy na Forum Graficznym - Wszystkie działy]]> http://www.naszswiat.info/ Wed, 10 Mar 2010 08:28:41 +0000 MyBB <![CDATA[Wiersze nie o miłości]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5933 Mon, 08 Mar 2010 00:51:46 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5933 Sad o przedwiośniu

Zaledwo zimy minęła pogróżka,
W łagodnym, miękkim i tkliwym powiewie
W sad nagi wchodzi wiosna, nowicjuszka
Skromna, co jeszcze o swych czarach, nie wie.
W powietrzu srebrna mglistość pozimowa...
Tu i tam jeszcze w szczelinie głębokiej
Szczypta się śniegu ostatniego chowa
Jak białe pióro w ciemnych skrzydłach sroki.
Sad cichy, niemy, pusty. W monotonnej
Szarości ziemia, co woń ostrą szerzy,
Siwobrunatna jak habit zakonny,
W pokutnym półśnie umartwienia leży.
Oczekiwaniem tęsknie-nudnym chora,
Pręży gałęzie drzew jak owad macki,
Czyli się przecknąć do życia już pora,
Czy już przymrozek nie czyha z zasadzki.
Z oddali, która głosy tłumi sennie,
Jakoś inaczej niż zwykle kur pieje,
Dziwnie piętrowo, wieszczo, przedwiosennie,
Budząc niepokój razem i nadzieję.
Jest coś przyszłego, nienarodzonego,
W przestworzu, które zdaje się jak próżnia,
Kędy serdeczna czczość i mdłość się lega.
A zmartwychwstania wielki cud się spóźnia.
Drzewa splątanych gołych koron gęstwą,
Co jak szkielety stoją czarnokostne,
Owiewa jakieś nieme nabożeństwo,
Jakieś milczenie twarde, wielkopostne.
Sad w ascetycznej zadumie śni cichy,
Nagi jak z cierni wieniec Męki Pańskiej,
Którą ćwierkaniem głoszą wiosny mnichy,
Wróble, w szarości swojej franciszkańskiej.

Leopold Staff

[Obrazek: tanqi3sx.jpg]

]]> Sad o przedwiośniu

Zaledwo zimy minęła pogróżka,
W łagodnym, miękkim i tkliwym powiewie
W sad nagi wchodzi wiosna, nowicjuszka
Skromna, co jeszcze o swych czarach, nie wie.
W powietrzu srebrna mglistość pozimowa...
Tu i tam jeszcze w szczelinie głębokiej
Szczypta się śniegu ostatniego chowa
Jak białe pióro w ciemnych skrzydłach sroki.
Sad cichy, niemy, pusty. W monotonnej
Szarości ziemia, co woń ostrą szerzy,
Siwobrunatna jak habit zakonny,
W pokutnym półśnie umartwienia leży.
Oczekiwaniem tęsknie-nudnym chora,
Pręży gałęzie drzew jak owad macki,
Czyli się przecknąć do życia już pora,
Czy już przymrozek nie czyha z zasadzki.
Z oddali, która głosy tłumi sennie,
Jakoś inaczej niż zwykle kur pieje,
Dziwnie piętrowo, wieszczo, przedwiosennie,
Budząc niepokój razem i nadzieję.
Jest coś przyszłego, nienarodzonego,
W przestworzu, które zdaje się jak próżnia,
Kędy serdeczna czczość i mdłość się lega.
A zmartwychwstania wielki cud się spóźnia.
Drzewa splątanych gołych koron gęstwą,
Co jak szkielety stoją czarnokostne,
Owiewa jakieś nieme nabożeństwo,
Jakieś milczenie twarde, wielkopostne.
Sad w ascetycznej zadumie śni cichy,
Nagi jak z cierni wieniec Męki Pańskiej,
Którą ćwierkaniem głoszą wiosny mnichy,
Wróble, w szarości swojej franciszkańskiej.

Leopold Staff

[Obrazek: tanqi3sx.jpg]

]]> <![CDATA[Legenda dwóch mieczy]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5911 Sat, 06 Mar 2010 22:14:41 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5911 Legenda i morał

Sprawa dwóch mieczy pod Grunwaldem

Zwei Mieczen od deutsche ritteren w biała prześcieradło ze schwarzen kreuzen dla polnische koenig Jagiełło mit ihre brudder Witold, w imię freundschaft und buzi-buzi.
Król Jagiełło siedział w swoim wozie dowodzenia i co chwila zerkał na zegarek. Minęła godzina od zapowiadanej faksem wizyty dwóch znamienitych rycerzy zakonu krzyżackiego. Witold siedział w kącie i układał pasjansa z dwóch kart, który i tak nigdy mu nie wychodził. Nagle z pomieszczenia radiooperatora wypadł woj Przemko z Bydgoszczy z okrzykiem: "Nadchodzą!". Faktycznie, po chwili do opancerzonych drzwi ktoś zapukał.
- Wlazł - rzucił Jagiełło, zagryzając mentosa. Pukanie rozległo się ponownie.
- Do nich trzeba po ichniemu... Komm, komm... schneller bitte - zakrzyknął książę Witold. Drzwi otworzyły się i w pośpiechu wbiegło do środka dwóch gości w zbrojach i z piórami pawi na hełmach.
- Guten Morgen polnischen koenig - powiedział wyższy i starszy, stając na baczność.
- Co oni gadają? Chcą mnie butem w mordę lać czy jak? - spytał Jagiełło, przyglądając się obu gościom dość uważnie, na co pozwalał mu jego sokoli wzrok i noktowizor.
- Nie król... my dla wasza przynieść zwei mieczen - powiedział starszy. - Udo, komm gib mir zwei mieczen - poprosił. Udo wyciągnął zza pleców dwa krótkie kordziki marynarskie.
- Miały być zwei grossen mieczen - powiedział starszy z upomnieniem.
- Ich weisse nicht... Ja nic nie wiedzieć, meine liebling fater, Urlich geben mi tylko te maciupen sztiieten... Ich weisse nicht -tłumaczył się młodszy.
- Co oni plotą? - zdenerwował się Jagiełło.
- Gadać mi zaraz co jest grane, bo dam po gębie!
Krzyżacy rycerze zamarli z lekko rozchylonymi ustami. Latająca wokół mucha wykorzystała ten moment i narobiła młodszemu na hełm.
- Gadajcie coście za jedni i dawajcie te miecze, coście je mieliście przynieść, ino wartko, bo czas już bitwę zaczynać.
- Och, meine liebling polnischen koenig... keine krieg, keine bitwa, my przynieśli zwei mieczen - powiedział starszy, podnosząc do góry kordziki - żeby byt freundschaft, buzi-buzi. Polaken. Szwabenzwei brudder, cmok, cmok - zakończył, składając usta w słodkiego całusa.
- Wywalić tych dwóch idiotów! - powiedział podniesionym głosem Jagiełło.
- l posłać im na odchodne ze trzy stingery, żeby nie myśleli, że odchodzą z pustymi rękami. Ja im dam buzi-buzi... cmok, cmok! Niech artyleria zajmie się tą hałastrą w białych prześcieradłach i zakutych w blachy, a pawie piórka to ja już im sam powtykam... - zaryczał.
Dwaj rycerze krzyżaccy, odchodząc, sprzeczali się między sobą.
- Scheise... du dumkopf, ty idiota, zamiast; zwei mieczen ty dat zwei klajne sztiieten, was du zrobił z zwei grossen mieczen dla polnische koenig? - krzyczał straszy.
- Och, eine kleine gescheft, ja zrobić mały interesa... ja sprzedać zwei grossen mieczen i dostać guten polski herbatnik i zwei maciupen sztiieten - odparł młodszy.
- Scheise, scheise, scheise, trzi razy scheise!!! - zaklął stary.
- Tobie się fater chcieć scheise? - spytał młodszy.
- Nein, du dumkopf!
W tym momencie w obu rycerzy uderzyły wspomniane trzy stingery i zakończyły głupawy dialog. Z krzyżackich pozycji zostały tylko stosy żelastwa i kilka koni. Jagiełło jeździł jeepem po pobojowisku i oglądał zniszczenia.
Morał z tej bezsensownej historyjki jest równie głupi, jak i cała historyjka: nie należy się pchać z zwei maciupen sztiieten zamiast grossen mieczen, bo może to zmienić historię i otrzyma się drei stingeren i nie zdąży się nawet "Mein Gott!" zakrzyknąć.

Źródło: http://www.album-grunwaldzki.iq.pl
]]> Legenda i morał

Sprawa dwóch mieczy pod Grunwaldem

Zwei Mieczen od deutsche ritteren w biała prześcieradło ze schwarzen kreuzen dla polnische koenig Jagiełło mit ihre brudder Witold, w imię freundschaft und buzi-buzi.
Król Jagiełło siedział w swoim wozie dowodzenia i co chwila zerkał na zegarek. Minęła godzina od zapowiadanej faksem wizyty dwóch znamienitych rycerzy zakonu krzyżackiego. Witold siedział w kącie i układał pasjansa z dwóch kart, który i tak nigdy mu nie wychodził. Nagle z pomieszczenia radiooperatora wypadł woj Przemko z Bydgoszczy z okrzykiem: "Nadchodzą!". Faktycznie, po chwili do opancerzonych drzwi ktoś zapukał.
- Wlazł - rzucił Jagiełło, zagryzając mentosa. Pukanie rozległo się ponownie.
- Do nich trzeba po ichniemu... Komm, komm... schneller bitte - zakrzyknął książę Witold. Drzwi otworzyły się i w pośpiechu wbiegło do środka dwóch gości w zbrojach i z piórami pawi na hełmach.
- Guten Morgen polnischen koenig - powiedział wyższy i starszy, stając na baczność.
- Co oni gadają? Chcą mnie butem w mordę lać czy jak? - spytał Jagiełło, przyglądając się obu gościom dość uważnie, na co pozwalał mu jego sokoli wzrok i noktowizor.
- Nie król... my dla wasza przynieść zwei mieczen - powiedział starszy. - Udo, komm gib mir zwei mieczen - poprosił. Udo wyciągnął zza pleców dwa krótkie kordziki marynarskie.
- Miały być zwei grossen mieczen - powiedział starszy z upomnieniem.
- Ich weisse nicht... Ja nic nie wiedzieć, meine liebling fater, Urlich geben mi tylko te maciupen sztiieten... Ich weisse nicht -tłumaczył się młodszy.
- Co oni plotą? - zdenerwował się Jagiełło.
- Gadać mi zaraz co jest grane, bo dam po gębie!
Krzyżacy rycerze zamarli z lekko rozchylonymi ustami. Latająca wokół mucha wykorzystała ten moment i narobiła młodszemu na hełm.
- Gadajcie coście za jedni i dawajcie te miecze, coście je mieliście przynieść, ino wartko, bo czas już bitwę zaczynać.
- Och, meine liebling polnischen koenig... keine krieg, keine bitwa, my przynieśli zwei mieczen - powiedział starszy, podnosząc do góry kordziki - żeby byt freundschaft, buzi-buzi. Polaken. Szwabenzwei brudder, cmok, cmok - zakończył, składając usta w słodkiego całusa.
- Wywalić tych dwóch idiotów! - powiedział podniesionym głosem Jagiełło.
- l posłać im na odchodne ze trzy stingery, żeby nie myśleli, że odchodzą z pustymi rękami. Ja im dam buzi-buzi... cmok, cmok! Niech artyleria zajmie się tą hałastrą w białych prześcieradłach i zakutych w blachy, a pawie piórka to ja już im sam powtykam... - zaryczał.
Dwaj rycerze krzyżaccy, odchodząc, sprzeczali się między sobą.
- Scheise... du dumkopf, ty idiota, zamiast; zwei mieczen ty dat zwei klajne sztiieten, was du zrobił z zwei grossen mieczen dla polnische koenig? - krzyczał straszy.
- Och, eine kleine gescheft, ja zrobić mały interesa... ja sprzedać zwei grossen mieczen i dostać guten polski herbatnik i zwei maciupen sztiieten - odparł młodszy.
- Scheise, scheise, scheise, trzi razy scheise!!! - zaklął stary.
- Tobie się fater chcieć scheise? - spytał młodszy.
- Nein, du dumkopf!
W tym momencie w obu rycerzy uderzyły wspomniane trzy stingery i zakończyły głupawy dialog. Z krzyżackich pozycji zostały tylko stosy żelastwa i kilka koni. Jagiełło jeździł jeepem po pobojowisku i oglądał zniszczenia.
Morał z tej bezsensownej historyjki jest równie głupi, jak i cała historyjka: nie należy się pchać z zwei maciupen sztiieten zamiast grossen mieczen, bo może to zmienić historię i otrzyma się drei stingeren i nie zdąży się nawet "Mein Gott!" zakrzyknąć.

Źródło: http://www.album-grunwaldzki.iq.pl
]]> <![CDATA[Przyjaciele]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5910 Sat, 06 Mar 2010 22:05:10 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5910 PRZYJACIELE

Był sobie pewnego razu chłopiec o złym charakterze. Jego ojciec dal mu woreczek gwoździ i kazał wbijać po jednym w plot okalający ogród za każdym razem, kiedy straci cierpliwość i pokłóci się z kimś.

Pierwszego dnia chłopiec wbił 37 gwoździ. W następnych dniach nauczył się panować nad sobą i liczba wbijanych gwoździ malała z dnia na dzien. Odkrył, że łatwiej jest panować nad sobą niż wbijać gwoździe. Wreszcie nadszedł dzień, w którym chłopiec nie wbił w płot żadnego gwoździa. Poszedł wiec do ojca i powiedział mu, że tego dnia nie wbił żadnego gwoździa. Wtedy ojciec kazał mu wyciągać z płotu jeden gwóźdź każdego dnia kiedy nie straci cierpliwości i nie pokłóci się z nikim. Mijały dni i w końcu chłopiec mógł powiedzieć ojcu, ze wyciągnął z płotu wszystkie gwoździe.

Ojciec zaprowadził chłopca do płotu i powiedział: "Synu zachowałeś się dobrze, ale spójrz, ile jest w płocie dziur. Płot nigdy już nie będzie taki, jak dawniej. Kiedy się z kimś kłócisz i mówisz mu coś brzydkiego zostawisz w nim ranę taką jak te.... Możesz wbić człowiekowi nóż, ale rana pozostanie. Nie ważne ile razy będziesz przepraszał, rana pozostanie. Rana słowna boli tak samo, jak fizyczna. Przyjaciele są rzadkimi klejnotami, sprawiają, że się uśmiechasz i dodają ci otuchy. Są gotowi Cię wysłuchać, kiedy tego potrzebujesz, wspierają Cię i otwierają przed tobą swoje serca."

Jeśli możesz, wybacz innym dziury, które zostawili w Twoim plocie...."

]]> PRZYJACIELE

Był sobie pewnego razu chłopiec o złym charakterze. Jego ojciec dal mu woreczek gwoździ i kazał wbijać po jednym w plot okalający ogród za każdym razem, kiedy straci cierpliwość i pokłóci się z kimś.

Pierwszego dnia chłopiec wbił 37 gwoździ. W następnych dniach nauczył się panować nad sobą i liczba wbijanych gwoździ malała z dnia na dzien. Odkrył, że łatwiej jest panować nad sobą niż wbijać gwoździe. Wreszcie nadszedł dzień, w którym chłopiec nie wbił w płot żadnego gwoździa. Poszedł wiec do ojca i powiedział mu, że tego dnia nie wbił żadnego gwoździa. Wtedy ojciec kazał mu wyciągać z płotu jeden gwóźdź każdego dnia kiedy nie straci cierpliwości i nie pokłóci się z nikim. Mijały dni i w końcu chłopiec mógł powiedzieć ojcu, ze wyciągnął z płotu wszystkie gwoździe.

Ojciec zaprowadził chłopca do płotu i powiedział: "Synu zachowałeś się dobrze, ale spójrz, ile jest w płocie dziur. Płot nigdy już nie będzie taki, jak dawniej. Kiedy się z kimś kłócisz i mówisz mu coś brzydkiego zostawisz w nim ranę taką jak te.... Możesz wbić człowiekowi nóż, ale rana pozostanie. Nie ważne ile razy będziesz przepraszał, rana pozostanie. Rana słowna boli tak samo, jak fizyczna. Przyjaciele są rzadkimi klejnotami, sprawiają, że się uśmiechasz i dodają ci otuchy. Są gotowi Cię wysłuchać, kiedy tego potrzebujesz, wspierają Cię i otwierają przed tobą swoje serca."

Jeśli możesz, wybacz innym dziury, które zostawili w Twoim plocie...."

]]> <![CDATA[Xilisoft Video Converter]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5877 Tue, 02 Mar 2010 01:26:43 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5877 >>Xilisoft Video Converter Ultimate 5.1 Eng. [P]<<

Windows Xp/Vista/7

Najbardziej rozbudowany Conventer firmy Xilisoft. Xilisoft Video Converter Ultimate to jedno z niewielu dostępnych na rynku narzędzi pozwalających nam konwertować pliki mutlimedialne między tak wieloma formatami Video lub Audio. Dzięki takiemu rozwiązaniu unikniemy instalowania kilkunastu niezależnych konwerterów, zaoszczędzając w ten sposób sporo miejsca. Ważnym aspektem programu jest obsługa takich formatów, jak Flash Video, Real Media, QuickTime, czy zaawansowanego kodera h.264. Umożliwia konwersjię wsadową - poprzez wskazanie wielu plików filmowych i ustawienia parametrów program wykona dalszą pracę bez ingerencji użytkownika. Aplikacja obsługuje wielowątkowość dzięki czemu umożliwia konwertowanie kilku plików w tym samym czasie.

Główne funkcje:

Video to Video Converter
Wspiera konwersję między prawie wszystkimi popularnymi formatami video: AVI, MPEG-4, WMV, H.264/AVC, DivX, XviD, RM, MOV, 3GP, FLV, SWF, itd.;

Video to Audio Converter
Wydobywa z plików video ścieżkę dźwiękową, np. MP3, AAC, AC3, M4A, WAV, WMA, itd..;

Audio to Audio Converter
Konwersja pomiędzy wszystkimi popularnymi formatami audio, takimi jak: MP3, AAC, AC3, M4A, WAV, WMA, itd.;

Video Creator
Tworzy video z obrazów o różnym formacie takich jak: JPG, PNG, GIF, BMP, itd.;

Video Image Creator
Umożliwia wydobycie pojedyńczej klatki z plików video, lub przechwycenie zdjęć poprzez ustawienie czasu trwania i zachowanie ich jako: JPG, PNG, GIF, BMP, S

]]> >>Xilisoft Video Converter Ultimate 5.1 Eng. [P]<<

Windows Xp/Vista/7

]]> <![CDATA[Total Video Converter HD]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5876 Tue, 02 Mar 2010 01:04:43 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5876 >>Total Video Converter HD 3.61 Final PL<<

Windows Xp/Vista/7

Total Video Converter jest rozbudowanym narzędziem obsługującym odczyt, odtwarzanie plików audio/video i konwertowanie ich do popularnych formatów.

Aplikacja wyposażona jest w wydajny algorytm pozwalający konwertować pliki z całkiem dużą prędkością.
Oprogramowanie posiada wiele funkcji, które zostały opisane pokrótce poniżej.

Główne cechy programu:
- Konwersja wszystkich popularnych formatów do formatów audio, video obsługiwanych przez urządzenia mobilne (mp4, 3gp, xvid, divx mpeg4 avi, amr audio) takie jak telefony komórkowe, PDA, PSP, iPod;
- Pokazy slajdów, pozwalające tworzyć kombinację wielo-zdjęciowe oraz muzyczne z ponad 300 dostępnymi efektami;
- Wysoka kompatybilność oraz wydajność dla importowanych plików RMVB oraz RM;
- Konwersja rozmaitych formatów video do formatu MPEG kompatybilnych ze standardem DVD/SVCD/VCD;
- Nagrywanie skonwertowanych plików do DVD/SVCD/VCD;
- Ripowanie DVD to popularych formatów video;
- "Wyciąganie" dźwięku z różnych plików video oraz konwertowanie do wielu znanych formatów audio (mp3, ac3, ogg, wav, aac);
- Rippowanie CD do Audio CD;
- Obsługa za pomocą linii komend;
- Scalanie, łączenie plików audio, video w jeden plik;
- Demultipleksacja oraz wyciąganie video, audio;
- Dekodowanie Flv Nelly Mosser audio.

Nowości w wersji 3.10:
- Tworzenie pokazu slajdów;
- Importowanie wielu znanych formatów plików napisów (.srt . sub .ssa .ass .smi .psb .tex .idx);
- Importowanie pluginów, wtyczek audio Winamp'a;
- Obsługa formatów audio, video ASF, WMV (dla ZUNE, XBOX360) WMA;
- Obsługa formatu Sony Ericsson mobile video;
- Obsługa formatów KODAK DC, Samsung L55W, Casio Z600 oraz strumienia MPEG TS;

Total Video Converter odczytuje następujące formaty:

Formaty video:

- Rmvb (rm,.rmvb)
- MPEG4 (.mp4)
- 3gp (.3gp, 3g2)
- Game Psp (.psp)
- MPEG1(.mpg, mpeg)
- MPEG2 PS (.mpg, mpeg, vob)
- MPEG2 TS (DVB Transport Stream)
- Ms ASF (.asf, .wmv)
- Ms AVI (.avi)
- Macromedia Flash video FLV (.flv)
- Real Video (rm)
- Apple Quicktime (.mov)
- FLIC format (.fli, .flc)
- Gif Animation (.gif)
- DV (.dv)
- Matroska (.mkv)
- ogm (.ogm)
- Video Formats Dx9 Directshow

Formaty audio:

- CD audio (.cda)
- MPEG audio (.mp3, mp2)
- Ms WAV (.wav)
- Ms WMA (.wma)
- Real Audio (.ra)
- OGG (.ogg)
- Amr audio (.amr)
- AC3 (.ac3)
- SUN AU format (.au)
- Macromedia Flash embedded audio (.swf)
- Audio Formats Dx9 Directshow

Formaty video gier:

- Technologies format, używany w niektórych grach (.4xm)
- Playstation STR
- Id RoQ wżywany w Quake III, Jedi Knight 2, i w innych grach komputerowych
- Format używany w różnych grach Interplay computer, Interplay MVE
- Multimedia format używany w grach Origin's Wing Commander III computer, WC3 Movie
- Używany w wielu grach Sega Saturn console, Sega FILM/CPK
- Multimedia formats używany w grach Westwood Studios, Westwood Studios VQA/AUD
- Używany w Quake II, Id Cinematic (.cin)
- Używany w grach Sierra CD-ROM, Sierra VMD
- Używany w grach Sierra Online, .sol files
- Electronic Arts Multimedia, Matroska
- Używany w różnych grach EA; pliki mają rozszerzenie: WVE oraz UV2
- Nullsoft Video (NSV) format[/align]

Uruchamiamy nasz program i rozpoczynamy ,,Nowe zadanie " tu mamy do wyboru kilka sposobów dodania plików do konwersji.
Po zatwierdzeniu uruchamia się okno gdzie dokonujemy wyboru użądzenia dla którego ma być wykonana konwersja.(zdjęcie wyżej)

]]> >>Total Video Converter HD 3.61 Final PL<<

Windows Xp/Vista/7

]]> <![CDATA[DVDDecrypter 3.5.4.0]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5855 Sat, 27 Feb 2010 15:13:36 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5855 Licencja Freeware
System operacyjny: MS Windows 98/Me/NT/2000/XP/Vista/W7
link do programu DOWNLOAD]]> Licencja Freeware
System operacyjny: MS Windows 98/Me/NT/2000/XP/Vista/W7
link do programu DOWNLOAD]]> <![CDATA[SUPER © v2010.build.37]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5854 Sat, 27 Feb 2010 14:45:37 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5854
SUPER to konwerter, który pozwala wybrać wśród ogromnej ilości docelowych formatów i opcji potrzebny nam format. Można ustalić sposób kodowania, ilość klatek na sekundę, jakość obrazu i dźwięku. Program obsługuje również konkretne typy i modele urządzeń przenośnych np. iPod
Interfejs jest bardzo przejrzysty i zawiera wszystkie niezbędne opcje w programie dodawanie plików można używać metody drag & drop. Na początek warto poeksperymentować z różnymi ustawieniami np. małych plików filmowych do 10MB.
Jeżeli zamierzasz opanować temat konwersji plików, jest to najlepszy program do nauki. Potrzebne kodeki są wbudowane w program.
SUPER obsługuje następujące formaty:
3GP, 3G2, ASF, AVI, DivX, DGP, DV, FLAC, FLI, FLC, Flash Video (FLV), MPG, MOV, MP4, Ogg Vorbis, QT, RM, RAM, RMVB, STR, SWF, VIV, VOB, WMV, MKV, TS, XviD

Wymagania systemowe dla SUPER:
* OS: Win98/98SE/Me/2000/NT/XP/2003/Vista/W7
Wymagania minimalne:
* Procesor: 1,5 GHz
* Pamięć: 512 MB

link do programu DOWNLOAD
PROGRAM JEST DARMOWY]]>
SUPER to konwerter, który pozwala wybrać wśród ogromnej ilości docelowych formatów i opcji potrzebny nam format. Można ustalić sposób kodowania, ilość klatek na sekundę, jakość obrazu i dźwięku. Program obsługuje również konkretne typy i modele urządzeń przenośnych np. iPod
Interfejs jest bardzo przejrzysty i zawiera wszystkie niezbędne opcje w programie dodawanie plików można używać metody drag & drop. Na początek warto poeksperymentować z różnymi ustawieniami np. małych plików filmowych do 10MB.
Jeżeli zamierzasz opanować temat konwersji plików, jest to najlepszy program do nauki. Potrzebne kodeki są wbudowane w program.
SUPER obsługuje następujące formaty:
3GP, 3G2, ASF, AVI, DivX, DGP, DV, FLAC, FLI, FLC, Flash Video (FLV), MPG, MOV, MP4, Ogg Vorbis, QT, RM, RAM, RMVB, STR, SWF, VIV, VOB, WMV, MKV, TS, XviD

Wymagania systemowe dla SUPER:
* OS: Win98/98SE/Me/2000/NT/XP/2003/Vista/W7
Wymagania minimalne:
* Procesor: 1,5 GHz
* Pamięć: 512 MB

link do programu DOWNLOAD
PROGRAM JEST DARMOWY]]> <![CDATA[Stolemy]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5822 Thu, 25 Feb 2010 21:58:23 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5822 Stolemy

Zanim Kaszubami całkowicie zawładnął człowiek, panami tej krainy były stolemy. Kształtem przypominały ludzi, ale wzrostem przewyższały ich kilkakrotnie. Posiadały też ogromną siłę. Drzewa wyrywały niczym źdźbła trawy. Ciskały wielkimi głazamni jak ziarnkami grochu. Jednym słowem, były to olbrzymy. Nic dziwnego, że ludzie bali się stolemów, schodzili im z drogi i kryli się przed nimi. Olbrzymy jednak zdawały sobie sprawę, że jest ich coraz mniej, a ludzi coraz więcej.

Któregoś dnia stolemy leżały nad brzegiem morza i odpoczywały w cieniu drzew. Rozprawiały o tym i o owym, aż pomału ich rozmowa zeszła na temat ludzi.
– Jest ich coraz więcej – rzekł starszy.
– Wycinają lasy i zakładają pola – dodał młodszy.
– Wyławiają ryby z jezior, zabierają nam ryby i orzechy.
– Budują nowe wioski i rozbudowują stare.
– Oj! niedobrze z nami!
– Niedobrze!
I tak od słowa do słowa uradzili, że trzeba ludzi zniszczyć. Najpierw jednak, by zebrać siły, postanowili uciąć sobie krótką drzmkę.

Całą tę rozmowę słyszał młody rybak. Przestraszył się bardzo, ale głowy njie stacił. Cichutko wszedł na sosnę i szyszką rzucił w nos starszego stolema. Ten poderwał się i mówi do młodego:
– Ty! bez głupich żartów, dobra?
– No co ty, nic przecież nie zrobiłem – tłumaczył się młody.
– Spróbuj jeszcze raz, a zobaczysz...!
Kiedy znowu usnęli, rybak rzucił szyszką w nos drugiego stolema. Teraz ten, choć młodszy, rozgniewał się na drugiego, ale szybko dał się udobruchać. Po chwili rybak znowu rzucił w starszego, później jeszcze raz w młodego i rzucał tak długo, aż doszło między nimi do ostrej sprzeczki. Ta zaś bardzo szybko przerodziła się w bójkę.

Nie była to zwykła walka. Starszy nie chciał pozwolić, by pokonał go jakiś młokos. Młody miał już dosyć ustępowania starszemu i uznał, że czas mu pokazać, kto jest silniejszy. Od szarpaniny szybko przeszli do tarzania się po piachu, a potem w ruch poszły pięści. Nast.ępnie obydwaj zaczęli wyrywać drzewa i walczyć nimi jak maczugami. Grube pnie trzaskały jak zapałki. Brali wtedy nowe, aż wkoło zrobiło się pusto.

Młody rybak szczęśliwie zdążył zejść ze swej sosny i uciec do domu. Z daleka przyglądał się tej straszliwej walce i zaczął nawet żałować swego postępku. Stolemy natomiast walczyły dalej. Zapadł zmierzch, a bitwa nie ustawała. Może przerwałaby ją noc, lecz wraz z nią pojawiła się burza. Pioruny oświetlały walczących, a ci sięgnęli po nową broń.

Spod kaszubskich piachów dobywali kawałki skał i rzucali w siebie ze złością. Żadko jednak trafiali, więc kamienie, mijając ciała olbrzymów, leciały dalej. Do dziś można je znaleźć w najróżniejszych zakątkach Kaszub. Niektóre leżą tak jak spadły: przy drogach, nad brzegami jezior i wśród pól. Inne rozbijały się na drobne kawałki i spadały na ziemię jak nasiona.

Przez wieki Kaszubi zbierali je ze swych pól, lecz wcale nie widać, by było ich mniej. Brukowali nimi drogi, wznosili z nich fundamenty domów i mosty. Ich niezliczona liczba daje wyobrażenie o tym, jak zaciekła była walka stolemó.

W końcu jednak olbrzymom zabrakło sił. Legli znów obok siebie, niewładni już ruszyć ręką ani nogą. Wtedy znów odezwał się starszy:
– Przyznaj się, dlaczego we mnie rzucałeś szyszkami?
– Przyrzekam ci bracie, że to nie ja – jęknął młodszy.
– Ja też w ciebie nie rzucałem – wysapał starszy. – To znaczy, że zrobił to ktoś inny.

Wtedy przyszła im do głowy pewna myśl:
– To musiał być jakiś człowiek! – resztką sił wykrzyknęli prawie jednocześnie. Ale nie byli już w stanie czegokolwiek zrobić. Nim zasnęli na wieki, stary jeszcze dodał:
– Widać, ten mały stwór jest od nas o wiele mądrzejszy. Jeśli wszyscy ludzie są tacy, to prędzej czy później ziemia będzie należała do nich.

Po tych wydarzeniach inne stolemy długo jeszcze żyły z ludźmi w zgodzie. Niemniej słowa starego olbrzyma w końcu się spełniły. Dziś pozostały po nich jedynie kamienie i pozostaną pewnie jeszcze bardzo długo. Może dłużej niż ludzie...]]> Stolemy

Zanim Kaszubami całkowicie zawładnął człowiek, panami tej krainy były stolemy. Kształtem przypominały ludzi, ale wzrostem przewyższały ich kilkakrotnie. Posiadały też ogromną siłę. Drzewa wyrywały niczym źdźbła trawy. Ciskały wielkimi głazamni jak ziarnkami grochu. Jednym słowem, były to olbrzymy. Nic dziwnego, że ludzie bali się stolemów, schodzili im z drogi i kryli się przed nimi. Olbrzymy jednak zdawały sobie sprawę, że jest ich coraz mniej, a ludzi coraz więcej.

Któregoś dnia stolemy leżały nad brzegiem morza i odpoczywały w cieniu drzew. Rozprawiały o tym i o owym, aż pomału ich rozmowa zeszła na temat ludzi.
– Jest ich coraz więcej – rzekł starszy.
– Wycinają lasy i zakładają pola – dodał młodszy.
– Wyławiają ryby z jezior, zabierają nam ryby i orzechy.
– Budują nowe wioski i rozbudowują stare.
– Oj! niedobrze z nami!
– Niedobrze!
I tak od słowa do słowa uradzili, że trzeba ludzi zniszczyć. Najpierw jednak, by zebrać siły, postanowili uciąć sobie krótką drzmkę.

Całą tę rozmowę słyszał młody rybak. Przestraszył się bardzo, ale głowy njie stacił. Cichutko wszedł na sosnę i szyszką rzucił w nos starszego stolema. Ten poderwał się i mówi do młodego:
– Ty! bez głupich żartów, dobra?
– No co ty, nic przecież nie zrobiłem – tłumaczył się młody.
– Spróbuj jeszcze raz, a zobaczysz...!
Kiedy znowu usnęli, rybak rzucił szyszką w nos drugiego stolema. Teraz ten, choć młodszy, rozgniewał się na drugiego, ale szybko dał się udobruchać. Po chwili rybak znowu rzucił w starszego, później jeszcze raz w młodego i rzucał tak długo, aż doszło między nimi do ostrej sprzeczki. Ta zaś bardzo szybko przerodziła się w bójkę.

Nie była to zwykła walka. Starszy nie chciał pozwolić, by pokonał go jakiś młokos. Młody miał już dosyć ustępowania starszemu i uznał, że czas mu pokazać, kto jest silniejszy. Od szarpaniny szybko przeszli do tarzania się po piachu, a potem w ruch poszły pięści. Nast.ępnie obydwaj zaczęli wyrywać drzewa i walczyć nimi jak maczugami. Grube pnie trzaskały jak zapałki. Brali wtedy nowe, aż wkoło zrobiło się pusto.

Młody rybak szczęśliwie zdążył zejść ze swej sosny i uciec do domu. Z daleka przyglądał się tej straszliwej walce i zaczął nawet żałować swego postępku. Stolemy natomiast walczyły dalej. Zapadł zmierzch, a bitwa nie ustawała. Może przerwałaby ją noc, lecz wraz z nią pojawiła się burza. Pioruny oświetlały walczących, a ci sięgnęli po nową broń.

Spod kaszubskich piachów dobywali kawałki skał i rzucali w siebie ze złością. Żadko jednak trafiali, więc kamienie, mijając ciała olbrzymów, leciały dalej. Do dziś można je znaleźć w najróżniejszych zakątkach Kaszub. Niektóre leżą tak jak spadły: przy drogach, nad brzegami jezior i wśród pól. Inne rozbijały się na drobne kawałki i spadały na ziemię jak nasiona.

Przez wieki Kaszubi zbierali je ze swych pól, lecz wcale nie widać, by było ich mniej. Brukowali nimi drogi, wznosili z nich fundamenty domów i mosty. Ich niezliczona liczba daje wyobrażenie o tym, jak zaciekła była walka stolemó.

W końcu jednak olbrzymom zabrakło sił. Legli znów obok siebie, niewładni już ruszyć ręką ani nogą. Wtedy znów odezwał się starszy:
– Przyznaj się, dlaczego we mnie rzucałeś szyszkami?
– Przyrzekam ci bracie, że to nie ja – jęknął młodszy.
– Ja też w ciebie nie rzucałem – wysapał starszy. – To znaczy, że zrobił to ktoś inny.

Wtedy przyszła im do głowy pewna myśl:
– To musiał być jakiś człowiek! – resztką sił wykrzyknęli prawie jednocześnie. Ale nie byli już w stanie czegokolwiek zrobić. Nim zasnęli na wieki, stary jeszcze dodał:
– Widać, ten mały stwór jest od nas o wiele mądrzejszy. Jeśli wszyscy ludzie są tacy, to prędzej czy później ziemia będzie należała do nich.

Po tych wydarzeniach inne stolemy długo jeszcze żyły z ludźmi w zgodzie. Niemniej słowa starego olbrzyma w końcu się spełniły. Dziś pozostały po nich jedynie kamienie i pozostaną pewnie jeszcze bardzo długo. Może dłużej niż ludzie...]]> <![CDATA[VSO ConvertXtoDVD]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5771 Wed, 24 Feb 2010 15:06:33 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5771 [Obrazek: ff4dj77v.gif]

VSO ConvertXtoDVD 4.0.9

Windows 2000/XP/Vista/7

Program umożliwiający konwersję plików video w formatach Xvid, MOV, VOB, Mpeg, Mpeg4, MP4, AVI, WMV, DV, MK2, MKV, M2TS (Blu-ray) - wymagany AnyDVD lub podobny program - do formatu DVD Video. Program tworzy strukturę płyty DVD (VOB oraz IFO) dzięki czemu możemy później tak przygotowany materiał nagrać na płytę DVD i oglądać filmy na stacjonarnym odtwarzaczu.

Program komunikuje się z użytkownikiem w języku polskim.

Możliwości programu:

* Program umożliwia nagranie płyty w formacie DVD Video z plików w formatach AVI, Mpeg, Mpeg4, DivX, Xvid, MOV, WMV, WMV HD, DV, MKV, RMVB, DVD
* umożliwia połączenie w jedną całość kilka plików video
* obsługuje następujące formatu audio: AC3, DTS, PCM, OGG, MP3 i inne
* umożliwia ustawienie poziomu natężenia dźwięku
* obsługuje PAL i NTSC
* umożliwia wybór formatu docelowego (widescreen, fullscreen)
* umożliwia ręczne lub automatyczne stworzenie rozdziałów
* posiada opcje szybkiego podglądu
* umożliwia zapisanie stworzonej struktury DVD na dysk twardy lub bezpośrednio na płytę DVD
* umożliwia dodanie napisów w formatach .SRT .SUB/IDX .SSA
* umożliwia konwersję materiału video z płyt Blu-ray
* posiada sporo opcji dla bardziej zaawansowanych użytkowników

System:Windows XP, Vista, 7

Gdyby były problemy z ustawieniami programu lub tworzeniem konwersji polecam tutorial

TUTORIAL - KONWERSJA

]]>

VSO ConvertXtoDVD 4.0.9

Windows 2000/XP/Vista/7

Gdyby były problemy z ustawieniami programu lub tworzeniem konwersji polecam tutorial

TUTORIAL - KONWERSJA

]]> <![CDATA[To Ty]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5752 Mon, 22 Feb 2010 08:27:21 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5752 To Ty
Ty odmieniłaś moje życie
szczęście radość mi dałaś,
spełnił się najskrytszy sen
gdy mnie pokochałaś

Każdego nowego dnia
pozwalasz życiem się cieszyć,
witać uśmiechem nowy ranek
w szczęśliwą przyszłość wierzyć

Ofiarowałaś mi swój świat
ja dar przyjąłem z radością,
oddam w zamian moje życie
i odwdzięczę się miłością
]]> To Ty
Ty odmieniłaś moje życie
szczęście radość mi dałaś,
spełnił się najskrytszy sen
gdy mnie pokochałaś

Każdego nowego dnia
pozwalasz życiem się cieszyć,
witać uśmiechem nowy ranek
w szczęśliwą przyszłość wierzyć

Ofiarowałaś mi swój świat
ja dar przyjąłem z radością,
oddam w zamian moje życie
i odwdzięczę się miłością
]]> <![CDATA[Zielone Dzieci z Woolpit]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5697 Fri, 19 Feb 2010 12:22:02 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5697
Brytyjski folklor wyróżnia się tym iż jest przepełniony wieloma tajemniczymi i niewyjaśnionymi historiami. Jedną z bardziej znanych jest interesująca opowieść o Zielonych Dzieciach z Woolpit. Pierwsze wzmianki o niej można odnaleźć w kronikach napisanych przez dwóch średniowiecznych kronikarzy-Ralpha, opata Coggeshall i Williama z Newburgh.
Czas i miejsce akcji: XII wiek, miejscowość Woolpit, Anglia.Pewnego dnia miejscowi chłopi pracując w polu usłyszeli okrzyki przerażenia dochodzące z pobliskich dołów (od których zresztą pochodzi nazwa miejscowości gdyż dawnymi czasy używało się ich do łapania wilków).
Gdy poszli sprawdzić co jest źródłem owych krzyków dokonali intrygującego odkrycia. Znaleźli dwójkę przerażonych i zaniedbanych dzieci. Wyglądały one jak zwykli ludzie jednak wyróżniały się dwiema niezwykłymi cechami: 1.Mówiły w dziwnym języku 2.Ich skóra była całkowicie zielona.
Dzieci: chłopiec i starsza siostra były ponadto ubrane w dziwne stroje z nieznanego materiału. Postanowiono zaopiekować się dziećmi i zabrano je do domu lokalnego władcy ziemskiego Sir Richarda de Calne. Podano im jedzenie, ale nie chciały jeść niczego poza zieloną fasolą, która była ich jedynym pożywieniem dopóki nie nauczyły się jeść innych potraw.
Stopniowo kolor ich skóry stawał się coraz bardziej naturalny. Niestety chłopiec poważnie zachorował i zmarł. Jednak dziewczynka żyła dalej, a kiedy podrosła, zielona barwa skóry kompletnie znikła.
Z czasem nauczyła się biegle mówić po angielsku i mogła opowiedzieć swoją historię. Powiedziała, że pochodzi z chrześcijańskiego kraju zwanego "Ziemią Świętego Marcina". Twierdziła, że słońce nie wschodzi tam nigdy, lecz nad horyzontem cały czas widnieje brzask. Pamiętała tylko tyle, że pewnego dnia gdy pasła owce razem z bratem, nagle usłyszała bicie dzwonów.
Z ciekawości oboje ruszyli za dźwiękiem, po czym weszli do jaskini, a idąc dalej znaleźli się w dole w Wollpit.
Gdy dziewczyna dorosła wyszła za mąż za jakiegoś lokalnego mężczyznę. Nie wiadomo czy mieli dzieci. Do tej pory nikt nie zdołał do końca wyjaśnić tej historii.
Jednak powstało kilka teorii.
Większość ludzi od razu stwierdziła, że jest to po prostu zwykła baśń ludowa odwołująca się do wierzeń celtów (zieleń-kolor wróżek, zielona fasola-pokarm umarłych). Ponadto w angielskiej tradycji ludowej występuje istota zwana Jack-in-the-Green: zielony człowiek, symbol płodności i wiosny, z którym część osób wiązała tę historię.
Jedna z nowszych teorii głosi, iż dzieci przybyły w rzeczywistości ze wsi Fornham St Martin oddalonej od Woolpit o zaledwie 8 mil. Ludzie wtedy nie podróżowali więc dialekt ludzi ze wsi oddalonej nawet o kilka mil mógł się wydawać dziwny.
Dodajmy że pomiędzy Woolpit a Fornham St.Martin, znajduje się inna miejscowość - Bury St. Edmunds. Dzieci mogły pójść za głosem dzwonów z opactwa w Bury St. Edmunds i zgubić się w lasach na kilka tygodni.
Tamtejsze lasy są gęste i ciemne więc dzieciom mogły się wydawać krainą bez słońca. Jako rezultat odżywiania się tylko jagodami ich skóra mogła zzielenieć z braku żelaza w organizmach, co tłumaczyłoby dlaczego kolor skóry, który wraz z normalną dietą wrócił do normy. W lasach ponadto znajdują się sieci podziemnych korytarzy: dzieci mogły wejść do jednego i w ten sposób znaleźć się w Woolpit.
Inna popularna teoria, którą opracował w 1998 r. Paul Harris głosi, iż dzieci były Flamandczykami których rodzice zostali zabici w czasie lokalnych rozruchów.
Na początku XII w. do południowej Anglii przybywało wielu imigrantów z Niderlandów, lecz gdy do władzy doszedł Henry II zaczęły się represje. Wielu Flamandczyków w tamtych okolicach wymordowano. Co ciekawe przebywali tam folarze którzy mieli dostęp do nietypowych barwników.
Mogli oni pomalować dzieci na zielono, co mogło pomóc im zbiec i ukryć tożsamość. Ich codzienne, flamandzkie odzienie, zupełnie inne niż angielskie mogło się wydać naprawdę dziwne chłopom z Woolpit.
Istnieje też teoria mówiąca, iż dzieci chorowały na tzw."zieloną chorobę", jak nazywano anemię. Wierzący w zjawiska paranormalne mówią iż dzieci mogły pochodzić z innego wymiaru lub z nieznanego, podziemnego świata.
Cóż, mimo iż wydaje się że teorie rozwiewają wszystkie wątpliwości to pozostają pewne znaki zapytania. Np. tłumaczenie że były anglikami z innej wsi...czy naprawdę dialekty w dwóch tak bliskich wsiach mogą się aż tak różnić?
Tłumaczenie zielonego koloru skóry złym odżywianiem się w mojej opinii nie jest najlepszym wyjaśnieniem, gdyż było wyraźnie zaznaczone iż dzieci były KOMPLETNIE zielone, podczas gdy anemia czy niedożywienie mogą spowodować jedynie lekkie zzielenienie się skóry.
Teoria,o flamandzkim pochodzeniu nie wyjaśnia wszystkiego. Dlaczego dzieci jadły tylko fasolę, jak gdyby w życiu nie widziały na oczy innego jedzenia? Prawdy chyba nie dowiemy się nigdy. Jedno jest pewne, pamięć o tym zdarzeniu będzie trwała wśród mieszkańców Woolpit.
Na pamiątkę tej historii, we wsi postawiono taki oto szyld:

Źródła: -http://en.wikipedia.org/wiki/Green_children_of_Woolpit -http://www.mythsandlegends.com/mythsandlegends/story24-the-green-children-of-woolpit.htmlOpracowanie Leo

]]>
Brytyjski folklor wyróżnia się tym iż jest przepełniony wieloma tajemniczymi i niewyjaśnionymi historiami. Jedną z bardziej znanych jest interesująca opowieść o Zielonych Dzieciach z Woolpit. Pierwsze wzmianki o niej można odnaleźć w kronikach napisanych przez dwóch średniowiecznych kronikarzy-Ralpha, opata Coggeshall i Williama z Newburgh.
Czas i miejsce akcji: XII wiek, miejscowość Woolpit, Anglia.Pewnego dnia miejscowi chłopi pracując w polu usłyszeli okrzyki przerażenia dochodzące z pobliskich dołów (od których zresztą pochodzi nazwa miejscowości gdyż dawnymi czasy używało się ich do łapania wilków).
Gdy poszli sprawdzić co jest źródłem owych krzyków dokonali intrygującego odkrycia. Znaleźli dwójkę przerażonych i zaniedbanych dzieci. Wyglądały one jak zwykli ludzie jednak wyróżniały się dwiema niezwykłymi cechami: 1.Mówiły w dziwnym języku 2.Ich skóra była całkowicie zielona.
Dzieci: chłopiec i starsza siostra były ponadto ubrane w dziwne stroje z nieznanego materiału. Postanowiono zaopiekować się dziećmi i zabrano je do domu lokalnego władcy ziemskiego Sir Richarda de Calne. Podano im jedzenie, ale nie chciały jeść niczego poza zieloną fasolą, która była ich jedynym pożywieniem dopóki nie nauczyły się jeść innych potraw.
Stopniowo kolor ich skóry stawał się coraz bardziej naturalny. Niestety chłopiec poważnie zachorował i zmarł. Jednak dziewczynka żyła dalej, a kiedy podrosła, zielona barwa skóry kompletnie znikła.
Z czasem nauczyła się biegle mówić po angielsku i mogła opowiedzieć swoją historię. Powiedziała, że pochodzi z chrześcijańskiego kraju zwanego "Ziemią Świętego Marcina". Twierdziła, że słońce nie wschodzi tam nigdy, lecz nad horyzontem cały czas widnieje brzask. Pamiętała tylko tyle, że pewnego dnia gdy pasła owce razem z bratem, nagle usłyszała bicie dzwonów.
Z ciekawości oboje ruszyli za dźwiękiem, po czym weszli do jaskini, a idąc dalej znaleźli się w dole w Wollpit.
Gdy dziewczyna dorosła wyszła za mąż za jakiegoś lokalnego mężczyznę. Nie wiadomo czy mieli dzieci. Do tej pory nikt nie zdołał do końca wyjaśnić tej historii.
Jednak powstało kilka teorii.
Większość ludzi od razu stwierdziła, że jest to po prostu zwykła baśń ludowa odwołująca się do wierzeń celtów (zieleń-kolor wróżek, zielona fasola-pokarm umarłych). Ponadto w angielskiej tradycji ludowej występuje istota zwana Jack-in-the-Green: zielony człowiek, symbol płodności i wiosny, z którym część osób wiązała tę historię.
Jedna z nowszych teorii głosi, iż dzieci przybyły w rzeczywistości ze wsi Fornham St Martin oddalonej od Woolpit o zaledwie 8 mil. Ludzie wtedy nie podróżowali więc dialekt ludzi ze wsi oddalonej nawet o kilka mil mógł się wydawać dziwny.
Dodajmy że pomiędzy Woolpit a Fornham St.Martin, znajduje się inna miejscowość - Bury St. Edmunds. Dzieci mogły pójść za głosem dzwonów z opactwa w Bury St. Edmunds i zgubić się w lasach na kilka tygodni.
Tamtejsze lasy są gęste i ciemne więc dzieciom mogły się wydawać krainą bez słońca. Jako rezultat odżywiania się tylko jagodami ich skóra mogła zzielenieć z braku żelaza w organizmach, co tłumaczyłoby dlaczego kolor skóry, który wraz z normalną dietą wrócił do normy. W lasach ponadto znajdują się sieci podziemnych korytarzy: dzieci mogły wejść do jednego i w ten sposób znaleźć się w Woolpit.
Inna popularna teoria, którą opracował w 1998 r. Paul Harris głosi, iż dzieci były Flamandczykami których rodzice zostali zabici w czasie lokalnych rozruchów.
Na początku XII w. do południowej Anglii przybywało wielu imigrantów z Niderlandów, lecz gdy do władzy doszedł Henry II zaczęły się represje. Wielu Flamandczyków w tamtych okolicach wymordowano. Co ciekawe przebywali tam folarze którzy mieli dostęp do nietypowych barwników.
Mogli oni pomalować dzieci na zielono, co mogło pomóc im zbiec i ukryć tożsamość. Ich codzienne, flamandzkie odzienie, zupełnie inne niż angielskie mogło się wydać naprawdę dziwne chłopom z Woolpit.
Istnieje też teoria mówiąca, iż dzieci chorowały na tzw."zieloną chorobę", jak nazywano anemię. Wierzący w zjawiska paranormalne mówią iż dzieci mogły pochodzić z innego wymiaru lub z nieznanego, podziemnego świata.
Cóż, mimo iż wydaje się że teorie rozwiewają wszystkie wątpliwości to pozostają pewne znaki zapytania. Np. tłumaczenie że były anglikami z innej wsi...czy naprawdę dialekty w dwóch tak bliskich wsiach mogą się aż tak różnić?
Tłumaczenie zielonego koloru skóry złym odżywianiem się w mojej opinii nie jest najlepszym wyjaśnieniem, gdyż było wyraźnie zaznaczone iż dzieci były KOMPLETNIE zielone, podczas gdy anemia czy niedożywienie mogą spowodować jedynie lekkie zzielenienie się skóry.
Teoria,o flamandzkim pochodzeniu nie wyjaśnia wszystkiego. Dlaczego dzieci jadły tylko fasolę, jak gdyby w życiu nie widziały na oczy innego jedzenia? Prawdy chyba nie dowiemy się nigdy. Jedno jest pewne, pamięć o tym zdarzeniu będzie trwała wśród mieszkańców Woolpit.
Na pamiątkę tej historii, we wsi postawiono taki oto szyld:

Źródła: -http://en.wikipedia.org/wiki/Green_children_of_Woolpit -http://www.mythsandlegends.com/mythsandlegends/story24-the-green-children-of-woolpit.htmlOpracowanie Leo

]]> <![CDATA[Jak pobierać MP3 z Wrzuta.pl]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5689 Thu, 18 Feb 2010 18:27:46 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5689 Jak pobierać MP3 z Wrzuta.pl

http://wrzutamp3.pl/index.html

Wyszukujemy plik mp3 który chcemy ściągnąć.
Następnie wchodzimy na stronę: http://wrzutamp3.pl/index.html
Wklejamy link do mp3 i przyciskamy " pobierz ".
Pomiędzy górną reklamą a środkową reklamą jest przycisk "download". Przyciskamy i plik już nam się pobiera
Strona całkowicie darmowa.

[Obrazek: te7j55b7.jpg]

]]> Jak pobierać MP3 z Wrzuta.pl

http://wrzutamp3.pl/index.html

Wyszukujemy plik mp3 który chcemy ściągnąć.
Następnie wchodzimy na stronę: http://wrzutamp3.pl/index.html
Wklejamy link do mp3 i przyciskamy " pobierz ".
Pomiędzy górną reklamą a środkową reklamą jest przycisk "download". Przyciskamy i plik już nam się pobiera
Strona całkowicie darmowa.

[Obrazek: te7j55b7.jpg]

]]> <![CDATA[Jak nie stracić danych podczas mrozów]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5635 Sun, 14 Feb 2010 21:48:33 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5635 Jak nie stracić danych podczas mrozów

Temperatury dochodzące do -20 stopni Celsjusza to bardzo poważne zagrożenie dla naszych komputerów, odtwarzaczy mp3 i innych urządzeń elektronicznych, ostrzegają specjaliści odzyskiwania danych z największego laboratorium w Europie Środkowo-Wschodniej. Przygotowali oni listę najważniejszych porad, dzięki którym będziemy mogli ochronić nasze dane i urządzenia przed zniszczeniem podczas mrozów.

- Najczęstszym błędem, jaki popełniają użytkownicy komputerów jest pozostawianie ich na dłuższy czas w zimnych miejscach, a następnie szybkie uruchomienie ich w biurze bądź w domu. W takich sytuacjach w elektronice laptopa lub innego urządzenia cyfrowego natychmiast gromadzi się wilgoć, naprężają się układy elektroniczne i nasz sprzęt może ulec bardzo poważnej awarii, co bezpośrednio prowadzi do utraty danych. Warto więc odczekać kilkanaście minut i dopiero wtedy włączyć nasze urządzenie – mówi Paweł Odor, główny specjalista Kroll Ontrack w Polsce.

W wyniku mrozów dane tracą przede wszystkim pracownicy firm korzystający z laptopów, użytkownicy telefonów komórkowych i aparatów fotograficznych, które na mrozie, w wyniku awarii, tracą zapisane na swych pamięciach zdjęcia. Powodem zwiększonej liczby skomplikowanych przypadków, jakie trafiają w obecnych miesiącach do laboratorium Kroll Ontrack, są także ferie i urlopy zimowe, podczas których intensywniej eksploatujemy sprzęt na zewnątrz, m.in. podczas podróży, wycieczek górskich czy na stokach narciarskich. Wtedy też jest on bardziej niż zwykle narażony na awarie.

Niestety, mimo apeli producentów i naszych specjalistów, co roku w miesiącach zimowych notujemy dwa razy więcej przypadków utraty danych niż normalnie. Zwykle są to sprawy naprawdę skomplikowane, związane z mechanicznym uszkodzeniem nośnika – dodaje Paweł Odor.

Cztery porady, które pozwolą na zmniejszenie ryzyka utraty danych podczas mrozów:

1. Nie wystawiajmy komputerów i innych urządzeń cyfrowych na długotrwałe działanie niskich temperatur – długotrwałe ochłodzenie może spowodować zniszczenie układów elektronicznych i utratę naszych danych.

2. Jeśli pozostawiliśmy komputer bądź inne urządzenie na długi czas na mrozie, nie włączajmy go od razu w pomieszczeniu, do którego weszliśmy – poczekajmy kilka minut, by urządzenie nie doświadczyło „szoku termicznego” i jego temperatura zrównała się z otoczeniem. W przeciwnym wypadku może dojść do zwarcia, zniszczenia elektroniki i utraty danych.

3. Przenosząc komputery bądź inne urządzenia cyfrowe pamiętajmy o transportowaniu ich w specjalnych futerałach – choć używanie popularnych futerałów nie zagwarantuje nam pełnej ochrony, to jednak pozwoli na zniwelowanie oddziaływania mrozu na nasz nośnik.

4. Jeżeli pozostawiliśmy nasz nośnik danych na długi czas na mrozie, nie starajmy się na siłę go rozgrzać – próba nagłego rozgrzania naszego sprzętu poprzez np. położenie go na kaloryferze, jeszcze pogorszy sprawę. Wtedy awaria urządzenia i utrata danych jest niemal gwarantowana.

Specjaliści ostrzegają też, że w przypadku awarii naszego sprzętu i utraty plików nie należy próbować odzyskać ich na własną rękę, gdyż może to sprawić, że ich przywrócenie nie będzie możliwe nawet w specjalistycznym laboratorium. W przypadku problemów, warto skorzystać z bezpłatnej infolinii odzyskiwania danych (0800 90 90 90). Pod tym numerem od kilku lat specjaliści wskazują kolejne kroki postępowania, które pozwalają na odzyskanie zapisanych na naszych urządzeniach informacji.

Źródło: Kroll Ontrack]]> Jak nie stracić danych podczas mrozów

Temperatury dochodzące do -20 stopni Celsjusza to bardzo poważne zagrożenie dla naszych komputerów, odtwarzaczy mp3 i innych urządzeń elektronicznych, ostrzegają specjaliści odzyskiwania danych z największego laboratorium w Europie Środkowo-Wschodniej. Przygotowali oni listę najważniejszych porad, dzięki którym będziemy mogli ochronić nasze dane i urządzenia przed zniszczeniem podczas mrozów.

- Najczęstszym błędem, jaki popełniają użytkownicy komputerów jest pozostawianie ich na dłuższy czas w zimnych miejscach, a następnie szybkie uruchomienie ich w biurze bądź w domu. W takich sytuacjach w elektronice laptopa lub innego urządzenia cyfrowego natychmiast gromadzi się wilgoć, naprężają się układy elektroniczne i nasz sprzęt może ulec bardzo poważnej awarii, co bezpośrednio prowadzi do utraty danych. Warto więc odczekać kilkanaście minut i dopiero wtedy włączyć nasze urządzenie – mówi Paweł Odor, główny specjalista Kroll Ontrack w Polsce.

W wyniku mrozów dane tracą przede wszystkim pracownicy firm korzystający z laptopów, użytkownicy telefonów komórkowych i aparatów fotograficznych, które na mrozie, w wyniku awarii, tracą zapisane na swych pamięciach zdjęcia. Powodem zwiększonej liczby skomplikowanych przypadków, jakie trafiają w obecnych miesiącach do laboratorium Kroll Ontrack, są także ferie i urlopy zimowe, podczas których intensywniej eksploatujemy sprzęt na zewnątrz, m.in. podczas podróży, wycieczek górskich czy na stokach narciarskich. Wtedy też jest on bardziej niż zwykle narażony na awarie.

Niestety, mimo apeli producentów i naszych specjalistów, co roku w miesiącach zimowych notujemy dwa razy więcej przypadków utraty danych niż normalnie. Zwykle są to sprawy naprawdę skomplikowane, związane z mechanicznym uszkodzeniem nośnika – dodaje Paweł Odor.

Cztery porady, które pozwolą na zmniejszenie ryzyka utraty danych podczas mrozów:

1. Nie wystawiajmy komputerów i innych urządzeń cyfrowych na długotrwałe działanie niskich temperatur – długotrwałe ochłodzenie może spowodować zniszczenie układów elektronicznych i utratę naszych danych.

2. Jeśli pozostawiliśmy komputer bądź inne urządzenie na długi czas na mrozie, nie włączajmy go od razu w pomieszczeniu, do którego weszliśmy – poczekajmy kilka minut, by urządzenie nie doświadczyło „szoku termicznego” i jego temperatura zrównała się z otoczeniem. W przeciwnym wypadku może dojść do zwarcia, zniszczenia elektroniki i utraty danych.

3. Przenosząc komputery bądź inne urządzenia cyfrowe pamiętajmy o transportowaniu ich w specjalnych futerałach – choć używanie popularnych futerałów nie zagwarantuje nam pełnej ochrony, to jednak pozwoli na zniwelowanie oddziaływania mrozu na nasz nośnik.

4. Jeżeli pozostawiliśmy nasz nośnik danych na długi czas na mrozie, nie starajmy się na siłę go rozgrzać – próba nagłego rozgrzania naszego sprzętu poprzez np. położenie go na kaloryferze, jeszcze pogorszy sprawę. Wtedy awaria urządzenia i utrata danych jest niemal gwarantowana.

Specjaliści ostrzegają też, że w przypadku awarii naszego sprzętu i utraty plików nie należy próbować odzyskać ich na własną rękę, gdyż może to sprawić, że ich przywrócenie nie będzie możliwe nawet w specjalistycznym laboratorium. W przypadku problemów, warto skorzystać z bezpłatnej infolinii odzyskiwania danych (0800 90 90 90). Pod tym numerem od kilku lat specjaliści wskazują kolejne kroki postępowania, które pozwalają na odzyskanie zapisanych na naszych urządzeniach informacji.

Źródło: Kroll Ontrack]]> <![CDATA[Pierwsza Pomoc na Forum]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5615 Wed, 03 Feb 2010 23:17:18 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5615 Dla początkujących 1-wsza Pomoc na Forum NŚ

Jak czytać , jak pisać, jak aktywować konto ..ect

http://www.naszswiat.info/misc.php?action=help

Dzie_dobry

]]> Dla początkujących 1-wsza Pomoc na Forum NŚ

Jak czytać , jak pisać, jak aktywować konto ..ect

http://www.naszswiat.info/misc.php?action=help

Dzie_dobry

]]> <![CDATA[Zaki i gołębica]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5599 Mon, 01 Feb 2010 22:12:59 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5599 Zaki i gołębica

Był sobie kiedyś młody człowiek imieniem Zaki. Pewien nauczyciel - nazwijmy go tu chodżą - oceniając, że Zaki ma niezwykły potencjał duchowy i czeka go wspaniała przyszłość, postanowi¸ mu pomóc. Powierzył więc pewnej eterycznej istocie o nadprzyrodzonej mocy zadanie czuwania nad Zakim i przychodzenia mu z pomocą, ilekroć to tylko będzie możliwe.

Mijały lata i różnorodne interesy Zakiego rozkwitały. Nie mogąc uwierzyć, że dary, które na niego spływają, są jego własną zasługą, zaczął zwracać baczną uwagę na splot wydarzeń, który się z nimi łączy. I dostrzegł bardzo osobliwą zbieżność. Otóż zawsze, ilekroć sprawy przybierały dla niego pomyślny obrót, w pobliżu fruwała biała gołębica.

Działo się tak dlatego, że mimo swych niezwykłych mocy niewidzialny opiekun, aby wykonywać swoje zadanie, musiał trzymać się blisko Zakiego i przyjąć jakąś widzialną formę, przenikając do naszego wymiaru. Przemienił się więc w gołębicę, gdyż jej postać wydawała mu się najbardziej stosowna.

Ale Zaki skojarzył sobie tylko gołębie ze szczęściem, a szczęście z gołębiami, i to mu wystarczało.

Odtąd, kiedy tylko widział dzikiego gołębia, sypał mu pożywienie. Wkrótce zajął się hodowlą gołębi. Na swoich ubraniach kazał wyhaftować podobizny tych ptaków.
Tak bardzo pokochał gołębie, że wkrótce na całym świecie został uznany za autorytet w tej dziedzinie. Jednak jego interesy zaczęły podupadać, gdyż przeniósł swoje zainteresowanie z wewnętrznej intencji na zewnętrzne przejawy. W tej sytuacji jego eteryczny opiekun musiał się wycofać z obawy, że doprowadzi swego podopiecznego do ruiny.

[Obrazek: 5z6jiks6.gif]

Idries Shah - Przypowieść ze zbioru ZACZAROWANA ŚWIĄTYNIA
tłum. Ivonna Nowicka
wyd. Drzewo Babel, czerwiec 2003

]]> Zaki i gołębica

Był sobie kiedyś młody człowiek imieniem Zaki. Pewien nauczyciel - nazwijmy go tu chodżą - oceniając, że Zaki ma niezwykły potencjał duchowy i czeka go wspaniała przyszłość, postanowi¸ mu pomóc. Powierzył więc pewnej eterycznej istocie o nadprzyrodzonej mocy zadanie czuwania nad Zakim i przychodzenia mu z pomocą, ilekroć to tylko będzie możliwe.

Mijały lata i różnorodne interesy Zakiego rozkwitały. Nie mogąc uwierzyć, że dary, które na niego spływają, są jego własną zasługą, zaczął zwracać baczną uwagę na splot wydarzeń, który się z nimi łączy. I dostrzegł bardzo osobliwą zbieżność. Otóż zawsze, ilekroć sprawy przybierały dla niego pomyślny obrót, w pobliżu fruwała biała gołębica.

Działo się tak dlatego, że mimo swych niezwykłych mocy niewidzialny opiekun, aby wykonywać swoje zadanie, musiał trzymać się blisko Zakiego i przyjąć jakąś widzialną formę, przenikając do naszego wymiaru. Przemienił się więc w gołębicę, gdyż jej postać wydawała mu się najbardziej stosowna.

Ale Zaki skojarzył sobie tylko gołębie ze szczęściem, a szczęście z gołębiami, i to mu wystarczało.

Odtąd, kiedy tylko widział dzikiego gołębia, sypał mu pożywienie. Wkrótce zajął się hodowlą gołębi. Na swoich ubraniach kazał wyhaftować podobizny tych ptaków.
Tak bardzo pokochał gołębie, że wkrótce na całym świecie został uznany za autorytet w tej dziedzinie. Jednak jego interesy zaczęły podupadać, gdyż przeniósł swoje zainteresowanie z wewnętrznej intencji na zewnętrzne przejawy. W tej sytuacji jego eteryczny opiekun musiał się wycofać z obawy, że doprowadzi swego podopiecznego do ruiny.

[Obrazek: 5z6jiks6.gif]

Idries Shah - Przypowieść ze zbioru ZACZAROWANA ŚWIĄTYNIA
tłum. Ivonna Nowicka
wyd. Drzewo Babel, czerwiec 2003

]]> <![CDATA[Jak szybciej ściągać pliki na swój dysk ?]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5906 Sat, 23 Jan 2010 21:55:09 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5906 Rapideo.pl

http://rapideo.pl/

Jeśli wejdziesz z tego adresu i założysz sobie konto, ja dostanę więcej transferu Dzie_dobry

http://rapideo.pl/polecam,Ani

Jak szybciej ściągać pliki na swój dysk ?

Często zdarza się na serwerze Rapidshare, tak że musimy b. długo czekać na pobieranie plików
A ostatnio to już totalna porażka O_boze

Jest na to sposób aby przyspieszyć ten cały proceder, bez czekania

Zapodam tu adres na, którym ja już jestem i ściągam w oka mgnieniu
Cały proceder polega na tym, że na początku trzeba założyć sobie konto, poczekać na aktywacje e'mailem i już mamy dostępny na taki widok

[Obrazek: cvbzytgh.jpg]

Tu wpisujemy/wczytujemy/kopiujemy linki do pobrania

[Obrazek: cdtc5uo9.jpg]

Dosłownie moment trawa wczytywanie

[Obrazek: w5su7pdo.jpg]

Poczekamy chwileczkę, aż się wszystkie pliki wczytają, a następnie klikamy na > Ściągnij

[Obrazek: 2rl2558p.jpg]

Serwer sam wyszukuje a za moment udostępnia mam opcje do ściągania pliku na swój dysk

Inaczej mówiąc jest to pośrednik, aby użytkownikom ułatwić szybsze ściąganie Usmiech)

Rapideo .pl umożliwia pobieranie plików z serwisów Rapidshare.com, Hotfile.com, Storage.to, Megaupload.com, Netload.in

Można wpisać na darmowe konto naraz do 10 linków do ściągania
Można wysłać esemesa, aby powiększyć sobie transfer - wtedy możemy ściągać większą ilość na jeden raz.

Po ściągnięciu pliku na swój dysk, możemy linka usunąć, lub serwer sam go usunie po 36 godzinach.

Dla przykładu zapodam jednego linka, którego można wczytać - notabene są tu piękne rameczki do pobrania Usmiech)

http://rapidshare.com/files/339708607/for_photo_44.rar

Fajny serwer, szybko, bez zbędnych formalności, no i bez reklam.

]]> Rapideo.pl

http://rapideo.pl/

Jeśli wejdziesz z tego adresu i założysz sobie konto, ja dostanę więcej transferu Dzie_dobry

Tu wpisujemy/wczytujemy/kopiujemy linki do pobrania

[Obrazek: cdtc5uo9.jpg]

Dosłownie moment trawa wczytywanie

[Obrazek: w5su7pdo.jpg]

Poczekamy chwileczkę, aż się wszystkie pliki wczytają, a następnie klikamy na > Ściągnij

[Obrazek: 2rl2558p.jpg]

Serwer sam wyszukuje a za moment udostępnia mam opcje do ściągania pliku na swój dysk

Inaczej mówiąc jest to pośrednik, aby użytkownikom ułatwić szybsze ściąganie Usmiech)

http://rapidshare.com/files/339708607/for_photo_44.rar

Fajny serwer, szybko, bez zbędnych formalności, no i bez reklam.

]]> <![CDATA[Syn żebraka]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5533 Sat, 23 Jan 2010 12:18:51 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5533 Syn żebraka

Kiedy mistrz Salem z Isfahanu odwiedzi¸ Hajdarabad w Indiach, wielu mieszkańców tego miasta zaczęło rywalizować między sobą o to, by wybrać ich na swoich uczniów. Jedni szczycili się swym bogactwem, inni znali na pamięć hadisy, a każdy z nich pragnął gorąco słuchać nauk Salema. Ale mistrz, gdy jego pobyt dobiegł końca, nie zostawił im żadnego przewodnika duchowego, a ze sobą zabrał tylko syna pewnego żebraka. Z górą dziesięć lat później Mozaffar, jego zastępca, przybył do Hajdarabadu, by nauczać. Kiedy mieszkańcy w pełni docenili jego zalety, wyjawił im, że jest owym synem żebraka, którego przed laty wybrał Salem.
Wieść ta szybko rozniosła się po całym mieście. Wszyscy uznali to za cud, a każdy traktował tę historię jako lekcję dla siebie, niemniej dostrzegali jeden tylko aspekt całej sprawy.
Pewnego dnia, na otwartym spotkaniu z Mozaffarem, ktoś spytał:
- To wielce sprawiedliwe i piękne, że najbardziej poniżony został przywódcą nas wszystkich! Pewnie jako synowi żebraka nie było ci łatwo żyć blisko mistrza? Musiałeś być poddany ciężkim próbom, nim przeistoczyłeś się w sufickiego szejcha.
- Rzeczywiście - przyznał Mozaffar - było to dla mnie dość przykre. Ale dla jednego z moich towarzyszy okazało się znacznie trudniejsze i bardziej bolesne. Jego wewnętrzna przemiana była o wiele większa.
- Jakie było jego pochodzenie? - spytali. - Pewnie był heretykiem.
- Nie - odparł Mozaffar. - Był synem króla.

Idries Shah - Przypowieść ze zbioru ZACZAROWANA ŚWIĄTYNIA
tłum. Ivonna Nowicka
wyd. Drzewo Babel, czerwiec 2003
]]> Syn żebraka

Kiedy mistrz Salem z Isfahanu odwiedzi¸ Hajdarabad w Indiach, wielu mieszkańców tego miasta zaczęło rywalizować między sobą o to, by wybrać ich na swoich uczniów. Jedni szczycili się swym bogactwem, inni znali na pamięć hadisy, a każdy z nich pragnął gorąco słuchać nauk Salema. Ale mistrz, gdy jego pobyt dobiegł końca, nie zostawił im żadnego przewodnika duchowego, a ze sobą zabrał tylko syna pewnego żebraka. Z górą dziesięć lat później Mozaffar, jego zastępca, przybył do Hajdarabadu, by nauczać. Kiedy mieszkańcy w pełni docenili jego zalety, wyjawił im, że jest owym synem żebraka, którego przed laty wybrał Salem.
Wieść ta szybko rozniosła się po całym mieście. Wszyscy uznali to za cud, a każdy traktował tę historię jako lekcję dla siebie, niemniej dostrzegali jeden tylko aspekt całej sprawy.
Pewnego dnia, na otwartym spotkaniu z Mozaffarem, ktoś spytał:
- To wielce sprawiedliwe i piękne, że najbardziej poniżony został przywódcą nas wszystkich! Pewnie jako synowi żebraka nie było ci łatwo żyć blisko mistrza? Musiałeś być poddany ciężkim próbom, nim przeistoczyłeś się w sufickiego szejcha.
- Rzeczywiście - przyznał Mozaffar - było to dla mnie dość przykre. Ale dla jednego z moich towarzyszy okazało się znacznie trudniejsze i bardziej bolesne. Jego wewnętrzna przemiana była o wiele większa.
- Jakie było jego pochodzenie? - spytali. - Pewnie był heretykiem.
- Nie - odparł Mozaffar. - Był synem króla.

Idries Shah - Przypowieść ze zbioru ZACZAROWANA ŚWIĄTYNIA
tłum. Ivonna Nowicka
wyd. Drzewo Babel, czerwiec 2003
]]> <![CDATA[Cień - Bajka]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5518 Wed, 20 Jan 2010 14:13:34 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5518 Bajki - Zasypianki - uspokajające, wyciszające, ciepłe, kołyszące... po prostu najlepsze bajki dla dzieci na świecie!

Cień

Przeglądając forum posłuchaj bajeczki pt: "Cień" Cheer

A na tej stronie znajduje się inna bajeczka pod tym samym tytułem
http://www.zosia.piasta.pl/swieta/cien.html

Nie znam autora

Życzę miłego słuchania Usmiech)

]]> Bajki - Zasypianki - uspokajające, wyciszające, ciepłe, kołyszące... po prostu najlepsze bajki dla dzieci na świecie!

Cień

Przeglądając forum posłuchaj bajeczki pt: "Cień" Cheer

A na tej stronie znajduje się inna bajeczka pod tym samym tytułem
http://www.zosia.piasta.pl/swieta/cien.html

Nie znam autora

Życzę miłego słuchania Usmiech)

]]> <![CDATA[Zmory]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5517 Wed, 20 Jan 2010 14:07:11 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5517

Zmora lub mora, nazywana także gniotkiem lub gniotką, a na Śląsku Cieszyńskim sotoną jest nękającym ludzi, kobiecym demonem.

Niemal w każdym środowisku śląskim znane są podania o duszeniu, dławieniu zmory. Jest to zazwyczaj kobieta, rzadko mężczyzna, ma ona zdolność przyjmowania różnych kształtów i przedmiotów. Widziano ją jako słomkę, jabłko, kota lub mysz. Niektóre wierzenia mówią iż, tylko dusza dziewczyny przybiera inną postać a jej ciało leży uśpione.
Przychodzi po to, aby dusić ludzi i ssać ich krew. Są też zmory wysysające krew z bydła i trzody, inne wyciągają soki z roślin, a i są takie co osuszają źródła, rzeczki i stawy. Z licznych opowiadań wynika, iż człowiek duszony przez zmorę ma ciężki sen, duszności, nie może się poruszać, odczuwa przyśpieszone bicie serca, śmiertelny lęk.
Człowiek duszony przez morę chce się od niej uwolnić i jęczy przez sen. Jeśli go ktoś wezwie po imieniu, mora natychmiast znika. Jeśli człowiek nie śpi, to mora go usypia przez oddech. Udaje się człowiekowi złapać morę, ta natychmiast przemienia się w źdźbło słomy, mysz albo gęś i znika. Mora wysysa niemowlętom mleko matki z piersi.

Wśród wielu opowieści najbardziej jest popularny wątek o pewnym szewcu, który pracując w nocy zauważył wchodzącą przez dziurkę od klucza słomkę. Nie namyślając się długa, uciął ją. Rano zauważył ciało młodej kobiety przecięte na poły.
W podaniach o zmorze sporo uwag dotyczy skutecznych sposobów walki z nią, a nade wszystko sposobów zmierzających do zidentyfikowania jej. Wystarczy jej przyobiecać kromkę chleba, placek, kaszę itp. Pierwsza osoba która zjawi się po tej męczącej nocy będzie zmorą.

Bardziej dramatycznie przebiega walka ze zmorą duszącą drzewa. Istnieje opowieść o mężu, który widząc, iż żona co noc dusi drzewa, ściął je. Rano zastał żonę martwą w łóżku.
Inne opowiadania mówią o zmorze-narzeczonej, która w czasie tańca upadła na podłogę a z jej ust wyleciała biała myszka.
Po jakimś czasie mysz znów się zjawiła i dziewczyna ożyła. Należy tylko pamiętać aby nieprzytomna osoba leżała zawsze na plecach, gdyż w przeciwnym razie mysz – dusza – nie może powrócić do ciała.

]]>

Zmora lub mora, nazywana także gniotkiem lub gniotką, a na Śląsku Cieszyńskim sotoną jest nękającym ludzi, kobiecym demonem.

]]> <![CDATA[Wiersze na obrazkach]]> http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5850 Sat, 27 Feb 2010 12:26:46 +0100 http://www.naszswiat.info/showthread.php?tid=5850 [Obrazek: 77f8754974e241cfmed.jpg]

]]>